حقوق بشر و میثاق های آن

ملاحسنی

بایگانی

شماره جدید

یکتا غفوری

والدين 11 دانش آموز در آمريکا در اعتراض به تدريس "آفرينش هوشمند" در کنار نظريه تکامل داروين در مدارس، به دادگاه شکايت کرده اند. هيات آموزش و پرورش ناحيه "دوور" (Dover) در ايالت پنسيلوانيا سال گذشته طی يک دستور العمل، آموزگاران را ملزم کرد به دانش آموزان توضيح دهند که تکامل تنها يک نظريه اثبات نشده است. آموزگاران علوم همچنين موظف شده اند به دانش آموزان بگويند که "آفرينش هوشمند" - که حاميان آن معتقدند حيات در کره زمين به دست موجودی هوشمند آفريده شده است- گزينه ديگری برای توضيح پيدايش حيات است.

اما گروهی از والدين می گويند که "آفرينش هوشمند" يک ديدگاه مذهبی است که نبايد در مدارس تدريس شود.

آنها استدلال می کنند که تدريس آن در مدارس ناقض اصل قانون اساسی داير بر جدايی دين از حکومت است.

'تفحص آزادانه' يکی از وکلای اين گروه از والدين در آغاز محاکمه در شهر هريسبرگ به قاضی دادگاه فدرال گفت که اعضای هيات آموزش و پرورش ناحيه دوور، آفرينش هوشمند را بدون آنکه نسبت به پشتوانه علمی آن دغدغه ای نشان دهند در مواد درسی جای داده اند. به گزارش خبرگزاری آسوشيتدپرس اريک راتشايلد گفت: "آنها هرکاری می توانستند برای گنجاندن يک ديدگاه مذهبی در يک کلاس علمی انجام دادند و اصلا به اعتبار علمی آن توجه نکردند."

در مقابل، پاتريک گيلن در دفاع از اقدام هيات آموزش و پرورش ناحيه دوور گفت که موضوع به "تفحص آزادانه در جريان تحصيل مربوط می شود" و نيت هيات آموزش و پرورش به کرسی نشاندن يک "دستور کار مذهبی" نبوده است.

آفرينش هوشمند در برخی از مدارس 20 ايالت آمريکا تدريس می شود.

هيات آموزش و پرورش دوور از آموزگاران می خواهد در کلاس درس توضيح دهند که نظريه تکامل داروين "واقعيتی مسلم نيست" و "شکاف هايی در اين نظريه" وجود دارد.

با اين حال انجمن آمريکايی پيشبرد علوم می گويد که آفرينش هوشمند که هيات آموزش و پرورش دوور به عنوان گزينه ديگری برای توجيه پيدايش حيات مطرح می کند را "حتی نمی توان يک نظريه (علمی) ناميد."

رولاند پيز خبرنگار علمی بی بی سی می گويد که سازمان های علمی در آمريکا به اين پرونده حقوقی در پنسيلوانيا به عنوان گامی حياتی برای جلوگيری از اشاعه بيشتر آفرينش هوشمند می نگرند.

حسین شاهین نیا

مشکل تبعيض عليه زنان هم پيش و هم پس از انقلاب در ايران وجود داشته است.

اما با استقرار جمهوری اسلامی، شرايط ويژه ای برای زنان ايران به وجود آمد که شايد در جهان بی سابقه باشد:

گسترش آموزش و کار آموزی در ميان زنان از يک سو و تبعيض عليه مشارکت و برآمدن ايشان از سوی ديگر. اين نوشته شرح اين ماجراست.

تا پيش از انقلاب، برداشت های سنتی از اسلام و فرهنگ ايرانی باعث می شد که بسياری از خانواده های مردمی با تحصيل و کار دختران موافق نباشند يا در بهترين حالت حد خاصی برای آن قائل باشند.

اما پس از انقلاب، ايران توسط اسلاميون اداره می شد و در نتيجه شرکت دختران در آموزشگاه و محل کار اسلامی با اعتقادات مذهبی مردم مغايرتی نمی توانست داشت.

به ويژه آن که فرمان آيت الله خمينی بنيانگذار جمهوری اسلامی در مورد نهضت سواد آموزی، برای بسياری از خانواده ها حکم فقيه بود و ناچار لازم الاجرا.

از همين رو پس از انقلاب، شرکت زنان و دختران در زندگی اجتماعی و اقتصادی گسترش قابل ملاحظه ای يافت و روندی که پيش از انقلاب آغاز شده بود حالا به دلايلی در عين حال مشابه و متفاوت ادامه يافت.

اما هر چقدر فعاليت زنان در زندگی اجتماعی و اقتصادی پس از انقلاب گسترش می يافت، به همان نسبت به سد تنگناهای ايدئولوژيک مذهب سنتی برمی خورد. اين دوگانگی سرانجام برانگيزنده تناقضی پر تنش شد و هرگز فروننشست. مثلا راه آموزش بر زنان کشور گشوده شد تا بدان جا که شمار ايشان در دانشگاه بر پسران فزونی گرفت، اما اجازه سفر بدون اجازه پدر يا شوهر از ايشان گرفته شد، حضورشان در رتبه های بالای کشوری و لشکری نامناسب ارزيابی شد، حق انتخاب پوشش نيز از ايشان گرفته شد و بهای خونشان، همچون حقشان از ارث