حقوق بشر و میثاق های آن

ملاحسنی

بایگانی

شماره جدید

و يا كرد و يا عرب و تركمن را استخدام كند.در پايان بايد بگويم كه زيبنده نيست انسان اينگونه كارنامه و گذشته سياسي خود را هزينه كرده و بي محابا دست به مصرف خود بگشايد. عمده كردن خطر تجزيه و قرار دادن آن در كنار بمب هسته اي و حمله نظامي آمريكا خلط مبحث مي باشد و گر نه در اهميت و حساسيت موضوع بحثي نيست. 

 آنچه كه امروز در مورد اقوام ايراني مي توان گفت و نوشت، خطر تجزيه ( از سوي آنان) نيست، بلكه ظلم و ستم مضاعفي است كه حاكمان رژيم جمهوري اسلامي در داخل و  شووءنيست هاي تبعيضگرا در خارج بر آنها روا مي دارند. كمي از عفو بين الملل ياد بگيريد، چرا بايد سازمان بيگانه از درد هموطن تو سخن بگويد، و تو او را غير مستقيم متهم به تجزيه طلبي مي كني، زيرا كه نمي خواهي بقيه هوطنان با بلوچها احساس همدردي بكنند.

 اين خواسته كيست؟  اين خواسته رژيم است، يا وگرنه كرد و بلوچ و عرب و فارس و آذري و تركمن و همه اقوام ايراني همانند اعضاي يك بدن در مقابل جنگ و جنگ افروزان خودي و بيگانه خواهند ايستاد. تبليغات كاذب  و تهمت هاي ناروا به اقوامي كه همواره از آنها بعنوان مرزداران غيور نامبرده مي شود، ره به جاي نخواهد برد.

یکتا غفوری

پس از بازگشايی دانشگاههای ايران در سال ۱۳۶۱ سيستم آموزشی کشور صاحب دانشگاههای آزاد نيز شد تا طی ربع قرن شمار دانشجويان در ايران از ۱۱۷ هزار به بيش از دو ميليون افزايش يابد. اما اين رشد چشمگير همپای رشد کيفی نبود و وضع آموزش عالی در ايران و به اعتقاد بسياری از صاحب‌نظران از آن پس سيری نزولی را طی کرد. در سال ۱۳۵۷ به ازای هر ۱۷ دانشجو يک استاد در ايران مشغول به کار بود که اين تعداد امروز در دانشگاههای دولتی به يک استاد برای ۴۵ دانشجو رسيد و اين نسبت در دانشگاههای آزاد به مراتب کمتر است. کمبود استاد باعث شده بسياری از آنان چند برابر همتاهای اروپايی خود تدريس کنند و وقت و فراغت کمتری برای پژوهش و بالابردن دانش خود داشته باشند. همچنين کمبود امکانات آموزشی و ضعف مديريت نيز يکی از معضلات بزرگ آموزش عالی در ايران است.

چندى پيش بابک مختاری استاديار دانشگاه چمران اهوازدر مقاله‌ای با عنوان ,بلای جان دانشگاههای ايران,، ضمن بررسی سطح کيفی دانشگاههای ايران مي‌نويسد ,بی شک سيستم اداری دانشگاه‌های کشور، يکی از ضعيف‌ترين سيستم‌های دولتی کشور است. بنابر بررسي‌های سازمان مديريت و برنامه‌ريزی که نتايج آن به تازگی توسط وزير علوم تحقيقات و فناوری اعلام شد، در ميان ۴۹ وزارتخانه و نهاد دولتي، وزرات علوم و دانشگاه‌های تابعه از نظر کيفيت انجام امور، حائز رتبه ۴۶ شده است., امروز کمتر شهر و شهرستانی است که از وجود يک دانشگاه آزاد بي‌نصيب مانده باشد.

 اکنون دانشگاه آزاد در بيش از ۱۴۰ شهر و شهرستان شعبه دارد تا به قول هاشمی رفسنجانی ,بزرگترين دانشگاه در دنيا از نظر كمى, باشد. اما سطح نازل کيفيت آموزش در اين دانشگاهها بر او هم پوشيده نيست. رفسنجانی معترف است ,دانشگاه آزاد از بعد كميت به حد اعلا رسيده است و خود مايليم كيفيت را توسعه دهيم., دانشگاه آزاد هر ساله سی درصد بر تعداد دانشجويانش افزوده و امروز با نزديک به يک ميليون و نيم دانشجو بزرگترين مجتمع آموزشی کشور است. اخيرا دانشگاه جيائوتونگ شانگهای نتيجه‌ی بررسيهای خود از وضعيت و کيفيت دانشگاههای معتبر جهان را منتشر کرده است. بررسيهای اين موسسه سالهاست در ميان محافل دانشگاهی از اعتبار والايی برخوردار، و مورد اطمينان است. گزارش سال ۲۰۰۵ اين موسسه که اخيرا انتشار يافته حکايت از آن دارد که هيچ يک از دانشگاههای ايران در ميان ۵۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار نمي‌گيرند.

شاخصهای اين رتبه بندی از جمله سطح آموزش، کيفيت هيات علمی و توليدات پژوهشی دانشگاههاست. دانشگاه جيائوتونگ در حقيقت اين بررسی را از سال ۲۰۰۲ برای سنجش وضعيت دانشگاههای چين و مقايسه آنها با دانشگاههای جهان آغاز کرده است و هر سال اطلاعات آن را به روز مي‌کند. اکنون اين رتبه ‌بندی از سوی بسياری از موسسات آموزشی و محافل آکادميک به عنوان يکی و بعضا معتبرترين رتبه بندی دانشگاه های جهان مورد پذيرش قرار گرفته است.

رتبه بندی ديگری که آن هم از اعتباری بسيار برخوردار است به ضميمه‌ی آموزش عالی تايمز مربوط است که اخيرا نتايج بررسيهای خود از سال ۲۰۰۵ را منتشر کرده. در اين رتبه بندی نيز هيچ يک از دانشگاههای ايران در ميان ۵۰۰ دانشگاه برتر جهان جای نگرفته‌اند. دانشگاه شانگهای که از قديمي‌ترين موسسات آموزشی چين محسوب مي‌شود و در سال ۱۸۹۶ تاسيس شده برای بررسی خود وضعيت دو هزار دانشگاه از ميان دانشگاههای مهم کشورهای مختلف را مطالعه مي‌کند.

بر اساس اين رتبه بندی اروپا با ۲۰۵، آمريکا با ۱۹۸، آسيا و اقيانوسيه با ۹۳ و آفريقا با ۴ دانشگاه، صاحب برترين موسسات آموزشی هستند. البته در اين فهرست گرچه تعداد دانشگاههای آمريکا از اروپا کمترند اما آمريکا با ۱۷ دانشگاه در ميان ۲۰ دانشگاه نخست، برترين دانشگاههای جهان را داراست.

به نظر برخی از صاحب‌نظران چنين بررسيهايی هرگز مصون از خطا نيست و چه بسا روشهای سنجش و ارزشگذاری موجب نا ديده ‌گرفتن موقعيت و کيفيت برخی از دانشگاهها شود. در رده بندی سايت سانيس ديلی دانشگاه صنعتی شريف در جای ۳۴۳ قرار دارد اما ارزيابيها و سنجشهای اين سايت مورد پذيرش غالب موسسات معتبر آموزشی و محافل آکادميک نيست. کيفيت آموزش عالی در ايران مسئله‌ای است که مورد بحث و موجب نگرانی بسياری از صاحب‌نظران و استادان کشور نيز هست.

دکتر صانعی عضو هيت علمی گروه فلسفه دانشگاه شهيد بهشتی چندی پيش در گفتگويی با خبرگزاری مهر گفته است ,اگر بخواهيم از وضعيت فعلی دانشگاهها خود جمع بندی داشته باشيم بايد بگويم که دانشگاهها در مقايسه با دانشگاههای معتبردنيا فقط در واقع ماکت دانشگاه است. يعنی از شيوه تدريس و مواد درسی گرفته تا برنامه ريزی و موقعيت اجتماعی و استاد و نحوه گزينش دانشجو و ... به هيچ وجه قابل مقايسه با معيارهای دانشگاههای معتبر در سطح جهان نيست و فاصله زيادی بين ما و آنها وجود دارد., برخی از دانشگاهيان ايران معتقدند که در سالهای گذشته به ويژه بر اثر تلاشهای فردی در برخی زمينه‌ها وضعيت پژوهش و سطخ علمی پيشرفتی محسوس داشته است. بنا بر گزارش ايسنا ,تازه‌ترين آمار موسسه اطلاعات علمی (ISI) حکايت از افزايش شمار مقالات پژوهشگران ايرانی در رشته‌های مختلف, دارد که باعث شده ,رتبه ايران از نظر شمار مقالات سه رتبه و از لحاظ تعداد ارجاعات به مقالات در رشته‌های مختلف يك تا پنج رتبه صعود داشته به طوری كه رتبه جهانی ايران از نظر تعداد مقالات در كل رشته‌ها در گستره ده ساله اخير به ۴۴ رسيده است.,