ملاحسنی

بایگانی

ان ان گفت، و مطالبي كه مخدره مكرمه فاطمه رجبي به خاطر سفر اخيرا خاتمي به آمريكا بار او كرد، و به رغم آن كه «مقام معظم رهبري» در آستانه سفر اول خاتمي به نيويورك براي شركت در مجمع عمومي سازمان ملل گفته بود«مذاكره از رابطه هم بدتر است»، كساني چون محمد جواد لاريجاني و احمد توكلي بعد از آن فرمايشات « رهبري» چند بار گفته اند كه مذاكره يا رابطه با آمريكا امر ممنوعي نيست. توكلي چند بار گفته است كه «رابطه با آمريكا نه مثل شراب حرام است و نه مثل نماز واجب». محمد جوادلاريجاني هم كه از نظريه پردازان و طراحان سياست خارجي رژيم (مذاكره و گفتگويش با نيك بروان ديپلمات انگليسي را- زماني كه دوره رياست رفسنجاني به پايان مي رسيد و ناطق نوري كانديدا شده بود- به ياد بياوريم) و از جناح خامنه اي است گفته است كه به خاطر منافع ملي( جمهوري اسلامي) اگر لازم شد بايد باشيطان در قعر جهنم مذاكره كنيم. حالا كه شيطان بزرگ براي خود جهنمي در عراق بپا كرده و نياز به همكاري رژيم دارد،(3) چرا مذاكره نكنند؟

 1 - لوموند ديپلماتيك در شماره اكتبر 2006 در مطلبي درخور توجه و خواندني در مورد چرخش اوضاع زيان جرج بوش دارد كه تخت عنوان «باتلاق نظامي در عراق و افغانستان» درج شده است.مطلب ياد شده را در نشاني زير مي توان مطالعه كرد:

http://ir.mondediplo.com/article985.html 

2- ترور پير جميل در بيروت كه عصر روز سه شنبه 21 نوامبر، به فاصله يك روز بعداز سفر وزير خارجه سوريه به عراق و برقراري رابطه بين آن دو كشور بعداز 25 سال صورت گرفت بيشتر مي تواند كار اسرائيل باشد. دراخباري در مورد ديدار و توافقهاي بعمل آمده بين وزيرخارجه سوريه و عراق گفته شد كه سوريه از مخالفت با حضور نيروهاي آمريكا در عراق دست كشيده است. حالا اگر اين سوال را مطرح كنيم كه از اين جنايت كه همه سوء ظن ها را متوجه سوريه كرده و جو لبنان را متشنج كرده است چه كسي سود مي برد؟ مي بينم هيچ طرفي مثل اسرائيل از اين رويداد نفع نمي برد. براي اسرائيلي كه با آن بمبارانهاي جنايتكارنه آن همه ويراني در لبنان به وجود آورد آن همه غيرنظامي را به خاك و خون كشيد كه سنّيان و مسيحيان را عليه حزب الله بشوراند، ترور يك وزير لبناني كاري بسيار آسان و هزينه يي نزديك به هيچ و در عين حال يك تير و دو نشان است. هم ايجاد تنش در لبنان به زيان حزب الله هم ضربه زدن به موقعيت سوريه به عنوان طرف مذاكره با آمريكائيها در مساله عراق. ترور پير جميل براي اسرائيل به عنوان اقدامي كه بسيار كم هزينه و بسيار پر سود مي توانسته مد نظر باشد.

 3- ظريف نماينده رژيم در سازمان ملل متحد اوائل اكتبر، جيمز بيكر وزير خارجه سابق آمريكا در دولت پدر جرج بوش را كه از مشاوران وي است (بعداز انتخابات مياندوره يي اخير به همراه سناتور دمكرات لي هميلتون رياست كميسيون دو حزبي مطالعه اوضاع عراق و حضور نيروهاي آمريكا در آن كشور را دارد)  به خانه اش دعوت كرده و به نوشته نيوزويك با كباب خوشمزه يي(لابد بدون چلو نبوده) از او پذيرايي كرده و در مورد مساله عراق و مساله اتمي رژيم با او گفتگو كرده است. بي ترديد اين ميهماني دادن بدون اجازه رهبر رژيم در تهران نمي توانست انجام شود. همچنان كه پيش از اين نيز ظريف با نمايندگان كنگره آمريكا ديدار كرده بود و سايت  امروز وابسته به «اصلاح طلبان» رژيم سه سال سال پيش در31 ژانويه 2004(11 بهمن ماه 82) در خبري تحت عنوان «ظريف سفير رهبر براي مذاكره با آمريكايي‌ها» خبر اين ديدار را داد و نوشت كه ظريف گزارشهايش را مستقيما به خامنه اي مي دهد. متن خبر سايت امروز در 31 ژانويه 2004- «ملاقات دكتر ظريف با نمايندگان كنگره آمريكا با هماهنگي مقام رهبري انجام شد. يك فرد مطلع با بيان مطلب فوق به روزنت امروز گفت: آقاي ظريف از ابتدا مأمور شده بود به آمريكايي‌ها اعلام كند سفير آيت‌الله خامنه‌اي است و كليد برقراري رابطه با آمريكا دست‌ ايشان است. وي افزود: تمام اقدامات سفير ايران در سازمان ملل مستقيماً به مقام رهبري منعكس مي‌شود به خصوص براي ملاقات با مقامات آمريكا اجازه مخصوص لازم است. وي همچين گفت: ابتدا قرار نبود ملاقات‌ها در زمان آقاي خاتمي صورت پذيرد اما طبق تحليل نهايي محافظه‌كاران به خصوص پس از آنكه مجبور شدند پروتكل الحاقي 2+93 را امضا كنند، مقرر شد ملاقاتهاي اوليه در زمان دولت فعلي انجام شود تا ادامه مذاكرات و همكاري با آمريكا پس از آقاي خاتمي ادامه يابد تا اعتراض كمتري توسط نيروهاي انقلابي متوجه محافظه‌كاران شود. اين فرد مطلع در خاتمه تأكيد كرد به موازات برخورد سخت با اصلاح‌طلبان در ايران مذاكرات با آمريكايي‌ها گسترش مي‌يابد تا كمبود مشروعيت مردمي نظام با حمايت آمريكا جبران شود»

سیدمحسن سمیعی

جلسه عمومی ماهانه نمایندگی فردن کانون دفاع از حقوق بشر با حضور اعضاء از شهرهای مختلف منطقه در ساعت  2 بعد ازظهر در شهر آخیم تشکیل گردید

ابتدا مسئول جلسه خانم پرستو جلالی با خیر مقدم به حاضرین ابتدا از مسئول منطقه آقای محسن سمیعی خواستند که نسبت به گزارش ماه گذشته اقدام نمایند .آقای سمیعی از تلاش کمیته ها و به ویژه همکاری آقای ناصر بشیری که در امور تبلیغات کاملاً تلاش کردند قدردانی نموده و سپس  در این جلسه آقای عبدالرضا پایان را به عنوان  عضو جدید به دیگر اعضاء معرفی نمودند .

آقای سمیعی مسئول نمایندگی فردن ضمن قدر دانی و تشکر از حضور خانم مژده پورمحمودی از همکاران برمن و تشکیل نمایشگاه عکس در این از حاضرین دعوت نمودند که در زمان استراحت و پایان جلسه از نمایشگاه ایشان بازدید نمایند در مورد نقض حقوق بشر در ایران و فرارسیدن 10 دسامبر و سالروز امضا اعلامیه جهانی حقوق بشر را به همه تبریک گفتند و یاد آور شدند که بهترین تصمیمی که بشر تاکنون برای خودش گرفته همین اعلامیه جهانی حقوق بشر است و ابراز امیدواری کردند که با تلاش همکاران و فعالان حقوق بشر در دنیا این امر جاری شده تا همه مردم بتوانند در آرامش و صلح در کنار یکدیگر زندگی کنند

سپس یکتا غفوری به مناسبت روزجهانی حقوق بشر تاریخچه حقوق بشر را برای حاضرین تشریح نمودند.

تاریخچه اندیشه حقوق بشر و نقض حقوق بشر

برای اولین‌بار در انگلستان بود که این بحث مطرح شد که زیردستان در مقابل شاه از حقوقی، برخوردار هستند. مثلا حق مالکیت. پذیرفته شدن این خواست در سال ۱۲۱۵، که خود را در چارت ماگنا یا منشور کبیر نشان داد، در آن زمان یک پیروزی بود. ۴۰۰ سال بعد در همین کشور «منشور حقوق» وضع شد، که برخلاف منشور کبیر حقوق سیاسی را مد نظر داشت و مانع می‌شد تا دستگیری‌های بدون توجیه از طرف شاه صورت گیرد. از آن پس این پارلمان بود که باید حکم دستگیری افراد را تصویب می کرد. البته این دو منشور حقوق همه مردم انگستان را در بر نمی‌گرفت و تنها شامل بارون‌ها و نجبا می‌شد. پارلمان هم نماینده همه مردم انگستان نبود؛ با اینهمه اما از آنجا که این دو قانون قدرت شاه را محدود می‌کرد، دستاورد بزرگی در تاریخ شکل‌گیری حقوق بشر محسوب می‌شوند.

پس از آن، شاهد توسعه حقوق بشر در آمریکا هستیم. سرزمینی که تا اواخر قرن ۱۸ هنوز مستعمره انگلستان بود. انتشار کتاب عقل سلیم در آمریکا که از حقوق آدم‌ها در برابر قدرت مستبد شاه انگلستان دفاع می‌کرد، نقش مهمی در پروراندن ایده جمهوری خواهی در جنگهای استقلال آمریکا ایفا کرد. مولف این کتاب تام پین بود کارگری انگیسی که به آمریکا مهاجرت کرد و در جنگ‌های استقلال با شهامت جنگید. او کتاب دیگری نوشت به نام حقوق بشر.

اولین بیانیه استقلال آمریکا به سال ۱۷۷۶ میلادی، در ایالت ویرجینیا نوشته شد و به زودی ۱۳ ایالت دیگر آمریکا به آن پیوستند. در بیانیه، که منشور حقوق شهروندان نام گرفت، حقوق طبیعی انسان‌ها به عنوان حقوق قانونی به رسمیت شناخته می شود. اساس بیانیه بر این اعتقاد قرار دارد که انسانها بطور طبیعی آزاد به دنیا می آیند و بنابراین از حقوق مشخصی برخوردار هستند.

در این بیانیه اما، به رغم سهم بزرگی که در پرورش حقوق بشر داشت، بردگان سیاه پوست همچنان از حق آزادی و تساوی محروم ماندند. البته در همان زمان هم انتقاد به برده داری در آمریکا وجود داشت. مثلا همان تام پین معروف مصرانه خواستار لغو برده داری بود. بیانیه استقلال هم گرچه صریحا خواستار لغو برده داری نبود، با اینهمه راه دستیابی به آن را هموار ساخت. مثلا ۷سال پس از این بیانیه، ایالت ماساچوست در یک پروسه دادگاهی، برده‌داری را ملغا کرد و به این استدلال متوسل شد که برده داری با روح قانون بیانیه در تناقض است.

۱۳ سال پس از این حادثه، انقلاب فرانسه بوقوع پیوست با شعار: آزادی، برابری و برادری.

این سه خواست پایه‌ای بود بر «بیانیه حقوق بشر و شهروندان» که در آگوست ۱۷۸۹، در مجلس ملی فرانسه به تصویب رسید. به چند ماده آن توجه کنیم:

ماده ۱، تصریح می کند که انسان‌ها آزاد به دنیا می‌آیند، آزاد می‌مانند و از حقوق مساوی برخوردار هستند.

ماده ۱۱، تضمین آزادی بیان را مشمول حقوق بشر می‌داند.

و ماده ۳۳، حق مردم می داند که در برابر رژیمهائی که این حقوق را زیر پا می‌گذارند، مقاومت کنند. این ماده که متاثر از روحیه انقلاب کبیر بود، عمر چندانی نیافت و شش سال بعد از قانون اساسی فرانسه حذف شد.

اما بیانیه حقوق بشر فرانسه گرچه جایگاه مهمی در تاریخ حقوق بشر دارد، اما خالی از ایراد هم نبود. درک آن از بشر، مرد را در برمی‌گرفت. زنان به رغم اینکه نقش بزرگی در انقلاب ایفا کرده بودند، این بار هم از حقوق مساوی با مردان بی‌نصیب ماندند. اولمپ گوژ، کسی بود که در همان زمان به این نقص انگشت گذاشت و در نوشته خود به نام «حقوق زنان» مطالبات زنان را در برابر بیانیه حقوق بشر و شهروندی قرار داد. این خواسته اما در آن زمان از طرف انقلابیون مورد تحقیر قرار گرفت و سرکوب شد. اولمپ گوژ را با گیوتین اعدام کردند.

درک برابری زنان و مردان هنوز ایده پذیرفته شده‌ای نبود در آن زمان. حتی فیلسوفان عصر روشنگری، نظیر کانت و ژان ژاک روسو، زنان را فاقد توانائی برای پذیرش مسئولیت اجتماعی می‌دیدند. کانت در تعریف شهروندی زنان را در کنار کودکان قرار می‌دهد که توانائی حق رای ندارند. زنان هنوز راه زیادی در پیش داشتند تا حق خود را به کرسی بنشانند. تازه بعد از جنگ جهانی اول بود که بتدریج زنان صاحب رای شدند.

خوب، مثل اینکه کمی از بحث‌مان دور شدیم که تاریخ شکل ‌گیری حقوق بشر بود. بیانیه حقوق بشر و شهروندی فرانسه تاثیر زیادی بر کشورهای دیگر داشت. به ویژه در کشورهای اروپائی خواست تدوین حقوق بشر مسئله روز شد. در آلمان به سال ۱۸۴۸ بود که به دنبال یک انقلاب نمایندگان مردم انتخاب شدند و قانون اساسی را که مصداق حقوق بشر بود، نوشتند.

این نکته را باید اضافه کرد که گرچه فیلسوفان عصر روشنگری مثل جان لاک، روسو و کانت در توجه دادن مردم به حقوق بشر سهم مهمی داشتند، اما همانطور که دیدیم حقوق بشر در تمام مواردی که در اینجا به آنها اشاره شد، حاصل اعتراض‌های مردم و انقلاب بود.

روند حقوق بشر با فراز و نشیبهایش، همچنان در جهان ادامه دارد. اما متاسفانه دستاوردهائی که جنبش حقوق بشر در اروپا و آمریکا داشته، هم در مستعمرات آنها و هم در دو جنگ جهانی همگی نادیده گرفته شدند. بر سرکار آمدن هیتلر مرگ حقوق بشر بود.

جنگ جهانی دوم نشان داد که نقض گسترده حقوق بشر در عرصه داخلی می‌تواند به تهدید کشورهای دیگر و در نتیجه به جنگ بی‌انجامد. برای عبرت‌گیری و جلوگیری از فاجعه و نکبت جنگ بود که بلافاصله پس از پایان جنگ، بیانیه جهانی حقوق بشر با این مقدمه تدوین شد:

«شناسائی و کرامت ذاتی تمام اعضای خانواده بشری و حقوق برابروسلب‌ناپذیر آنان،اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان است».

سپس در این جلسه آقای ناصر بشیری گزارشی از نقض حقوق بشر در ایران را ذکر نمودند و ابراز داشتند با عنایت به آمار های چند ساله جمع آوری شده رشد 40 درصدی نقض حقوق بشر کاملاً گویای این استکه رژیم ولایت فقیه  اصلاح شدنی نیست و فقط بایستی از قدرت کنار رفته و تمامی سران آن که جانی و خائن هستند در دادگاه های مردمی محاکمه و محکوم شوند تا درس عبرتی برای آیندگان شود تا با جان مردم معامله نکنند.

گزارش نقض حقوق بشر در یکسال توسط جمهوری اسلامی بشرح زیر اعلام شد.

مرگ مشکوک زندانیان سیاسی در زندان ها، توقیف مطبوعات، مسدود کردن سایت های اینترنتی، دستگیری فعالین سیاسی، مدنی، فرهنگی و حقوق بشری، پایمال کردن حقوق اقلیتهای قومی و دینی در ایران اخبار روزمره ای است که هر روز در سایت های خبرگزاری ها و مطبوعات قابل مشاهده است .

هرکدام از این اخبار نشان دهنده فضایی است که بر ایران  حاکم است . خطوط قرمز هر روز پر رنگ تر می شود . استادان دانشگاه ها از کار اخراج می شوند ، دانشجویان از ادامه تحصیل محروم می شوند ، کتب نویسندگان اجازه انتشار نمی یابد ،  زنان بطور سیستماتیک سرکوب می شوند ، سفره کارگران خالی از نان است .  کارگران ماه هاست که مزد خود را دریافت نکرده حق ایجاد تشکل ندارند و جواب اعتراض آنها اخراج از کار است . در این شرایط است که ما « فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمریکا شمالی » به استقبال روز جهانی حقوق بشر می رویم .

در تداوم این فضای بسته تلاش است که مرز حرکت جامعه تا نقطه سکوت مطلق سقوط کند به همین رو امروز نه تنها قربانیان نقض حقوق بشر در ایران را دادرسی نیست بلکه مدافعین نیز خود از تعقیب در امان نیستند.

نگاهی به این گزارش که در حد فاصله اول آذر 1384 تا پایان آبان 1385 تهیه شده خود گواهی براین ادعاست ، که در موارد ذیل جمع بندی شده است :

 لازم به یاد آوری است تعداد کل اخباری که توسط ما در طی این مدت جمع آوری شده  « 1711 » مورد می باشد. یعنی در هر 5 ساعت بطور متوسط 1 مورد گزارش شده است. با توجه به نبود مصونیت برای فعالین حقوق بشری در ایران جهت انتشار و پیگیری اخبار و وجود سانسور حاکم بر مطبوعات این مجموعه نمی تواند در برگیرنده تمامی موارد نقض  گسترده ، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران باشد .

دانشجویان:

•        بازداشت دانشجویان            19        نفر

•        بازجویی از دانشجویان        12        نفر

•        احضار دانشجویان به دادگاه ها           45        نفر

•        دانشجویان محاکمه شده        24        نفر

•           احکام صادره شده توسط دادگاه ها       28        نفر

•        احضار به کمیته های انضباطی         142      نفر

•        احکام صادره شده توسط کمیته های انضباطی    82        نفر

•        دانشجویان اخراج از دانشگاه 22        نفر

•        نشریات دانشجویی توقیف شده           32        نفر

مطبوعات:

•           احضار به دادگاه ها 117      نفر

•        اخطار کتبی به مطبوعات     3          نفر

•        بازجویی از روزنامه نگاران59         نفر

•           محاکمه روزنامه نگاران      96        نفر

•        توقیف کتاب         61        مورد

•        فیلتر کردن سایت ها           25        مورد

•        توقیف مطبوعات   31        مورد

•        جلوگیثر از نمایش فیلم         2          مورد

•        احکام صادر شده توسط دادگاه ها علیه مطبوعات            47        نفر

•        بازداشت روزنامه نگاران توسط نهادهای امنیتی             38        نفر

•           خبرنگاران اخراج شده از کار            3          نفر