حقوق بشر و میثاق های آن

ملاحسنی

بایگانی

حقوق بشر و میثاق های آن

بهاران خجسته باد!

تنظیم : ناصر بشیری

 با اميد به اين كه تحولات اقتصادى، سياسى، اجتماعى و فرهنگى سال جديد به نفع مردم آزاده و محروم و تحت ستم منجر شود و افق و چشم‌انداز ساختن جهانى عارى از ظلم و ستم و استثمار به طور ملموس‏ترى در مقابل جامعه ايران قرار گيرد.

ايران، يكى از كشورهاى ثروتمند منطقه بحرانى خاورميانه است. طبق آمارهاى رسمى، ايران، طى پنج سال گذشته بيش‏ از 116 ميليارد دلار نفت خام در بازارهاى جهانى به فروش‏ رسانده است. اما با اين وجود فقر و فلاكت و گرانى و تورم اكثريت مردم اين كشور به ويژه مزدبگيران را در شرايط فلاكت‌بارى قرار داده است. طبق آمار، 21 ميليون نفر از جمعيت كشور زير خط فقر و دو ميليون نفر نيز در فقر مطلق و در معرض‏ گرسنگى قرار دارند.

در سال 1383، درآمد جمهورى اسلامى از منبع فروش‏ نفت خام، بيش‏ از 36 ميليارد دلار و در سال 84 نيز با افزايش‏ قيمت نفت در بازارهاى جهانى، به 50 ميليارد دلار رسيده است. جمهورى اسلامى، از منابع غيرنفتى نيز سالانه حدود هشت نه ميليارد دلار درآمد دارد. با اين وجود كسر بودجه رژيم و بدهى‌هايش‏ همواره رو به افزايش‏ است.

 آزادى‌هاى فردى و اجتماعى در حاكميت جمهورى اسلامى، «ميوه ممنوعه» است. هرگونه اعتراض‏ اجتماعى به غيرانسانى‌ترين شكل سركوب مى‌گردد و تهديد و تعقيب پليسى، شكنجه و اعدام سياست دايمى جمهورى اسلامى است.

اما در مقابل اين همه ستم و فشار و بى‌حقوقى‌هاى اقتصادى و سياسى، تهديد و سركوب، جنبش‏هاى حق‌طلبانه و برابرى‌طلب مانند جنبش‏ زنان، دانش‏جويان، مردم محروم و تحت ستم و در پيشاپيش‏ جنبش‏ كارگرى مرعوب نشده و هم‌چنان مبارزه رهايى‌بخش‏ خود را گسترش‏ و تعميق مى‌دهند.

پرونده اتمى، نهمين "انتخابات" رياست جمهورى، سقوط هواپيماى سى‌_‌130، اعتصاب عمومى 16 مرداد كردستان، اعتصاب كارگران شركت واحد اتوبوسرانى تهران و صدها اعتصاب و اعتراض‏ كارگرى ديگر، گسترش‏ نقض‏ حقوق بشر و فزونى اعدام‌ها، سانسور كتاب و فيلم، تهديد نويسندگان و روزنامه‌نگاران و بستن وبلاگ‌ها و..، از جمله مهم‌ترين حوادث سياسى و اجتماعى ايران در سال گذشته بودند.

بدين ترتيب، وقايع ايران، آن‌چنان سريع و متنوع است كه پرداختن به همه آن‌ها از صبر و حوصله اين مطلب خارج است. بنابراين در پايين به چند نمونه مهم از وقايع سال 1384 ايران اشاره مى‌كنيم.

«انتخابات» رياست جمهورى

3 تير ماه، براى اولين بار نمايش‏ انتخابات رياست جمهورى در ايران، به دور دوم كشيده شد. در دور دوم انتخابات، اكبر هاشمى رفسنجانى، رييس‏ جمهورى اسبق و محمود احمدى‌نژاد، شهردار وقت تهران، رقيب هم بودند، از مجموع حدود 28 ميليون راى، احمدى‌نژاد، حدود 17 ميليون 248 هزار راى و رفسنجانى، كمى بيش‏ از 10 ميليون راى را از آن خود كرد. وزارت كشور، تعداد آراى باطله را نيز بيش‏ از 600 هزار راى اعلام كرد.

از موقعى كه احمدى‌نژاد، به پست رييس‏ جمهورى رسيد، رعب و وحشت و سركوب و اعدام و شكنجه و تبليغ خرافات اسلامى، شدت بيش‏ترى گرفت. جنجالى‌ترين اظهارات محمود احمدى‌نژاد، در روز قدس‏ در تهران، در نشست فوق‌العاده سران سازمان كنفرانس‏ اسلامى در شهر مكه در عربستان سعودى و سپس‏ در زاهدان، بر سر نابودى اسراييل و منكر كشتار يهوديان توسط آلمان نازى به رهبرى هيتلر بود.

احمدى‌نژاد، در مكه گفت: «قبول ندارم كه هيتلر، رهبر آلمان نازى ميليون‌ها يهودى را در كوره‌هاى آدم‌سوزى سوزانده اما اگر فرض‏ بر اين گذاشته شود كه اين "ادعا" درست باشد، چرا اروپايى‌هايى كه به دليل كشتار يهوديان به دست هيتلر، از اسراييل حمايت مى‌كنند، در خاك خود مثلا در آلمان يا اتريش‏ چند ايالات خود را به "صهيونيست"‌ها نمى‌دهند تا حكومت خود را در آن ايجاد كنند.» وى در سخنرانى خود در زاهدان نيز، خواهان انتقال مردم اسرائيل به آلاسكارا شد. دولت‌ها و نهادهاى بين‌المللى، اين موضع فاشيستى احمدى‌نژاد را محكوم كردند. اما گروه‌هاى نازيست و فاشيست در جهان، بلافاصله سخنان احمدى‌نژاد را ترجمه و در سايت‌ها و نشريات خود قرار دادند.

قطعنامه حقوق بشر

در سال 84، كميسيون حقوق بشر و مجمع عمومى سازمان ملل متحد، اتحاديه اروپا، پارلمان اروپا و سازمان‌هاى بين‌المللى مدافع حقوق بشر با صدور بيانيه‌ها و قطعنامه‌هاى متعددى نقض‏ حقوق بشر در جمهورى اسلامى را محكوم كردند.

مجمع عمومى سازمان ملل متحد، روز جمعه 16 دسامبر 2005، قطعنامه وضعيت حقوق بشر در پنج كشور ايران، كنگو، كره شمالى، تركمنستان و ازبكستان را تصويب كرد. قطعنامه نقض‏ حقوق بشر در ايران با 75 راى موافق، 50 راى مخالف، و 43 راى ممتنع تصويب شد. در اين قطعنامه، حكومت جمهورى اسلامى، به ادامه اذيت و آزار مدافعان حقوق بشر، مخالفان سياسى و مذهبى، روزنامه‌نگاران...، دانش‏جويان، دانشگاهيان و وبلاگ‌نويسان، ادامه استفاده از شكنجه و برخوردها و مجازات‌هاى غيرانسانى و تحقيرآميز، ادامه خشونت و تبعيض‏ عليه زنان و دختران در قوانين و عمل، و ادامه اعدام‌ها در ملاء‌عام و در سطح وسيع و اعدام افراد زير 18 سال، متهم شده است

جمهورى اسلامى، يك رژيم تروريست است

 بنا به گزارش‏ روزنامه‌هاى تركيه، دادگاه آنكارا، پس‏ از پنج سال تحقيق و بررسى در مورد پرونده موسوم به "اميد"، راى داد كه رژيم جمهورى اسلامى، مستقيما در ترور روشنفكران لائيك تركيه، نقش‏ داشته است. روزنامه پرتيراز حريت، در اين مورد نوشت: «ايران مركز ترورهاى اسلامى است.» تحقيقات و بررسى‌هاى عمليات "اميد"، درباره ترور اوغور مومجو، روزنامه‌نگار، پروفسور احمد تانر كيشلالى، پروفسور معمر آكسوى و دكتر بحريه اوچوك و... سال‌ها در جريان بود.

همچنين ديده‌بان حقوق بشر نيز با انتشار گزارش‏ مفصلى وزيران كشور و اطلاعات جمهورى اسلامى را به جنايت عليه بشريت متهم كرد. دو روز بعد از آن، آيت‌الله منتظرى با استناد به خاطرات و مكاتبات وى، تاييد كرد كه مصطفى پورمحمدى، وزير كشور كنونى ايران را يكى از مسئولان اعدام دسته‌جمعى زندانيان سياسى در سال 1988 مى‌داند. مصطفى پورمحمدى، از سال 1990 تا 1999 رييس‏ اطلاعات خارجى، معاون و قائم مقام وزارت اطلاعات كه اعدام دسته‌جمعى زندانيان سياسى در پاييز سال 1988 انجام گرفت، در دوران مسئوليت او بود. در مورد غلامحسن اژه‌اى، وزير اطلاعات دولت محمود احمدى‌نژاد، در گزارش‏ ديده‌بان حقوق بشر آمده كه او، به عنوان دادستان ويژه روحانيت و همچنين رييس‏ مجمع قضايى كاركنان دولت كه رسيدگى به جرايم مطبوعاتى را بر عهده داشت يكى از چهره‌هاى كليدى و اصلى پيگرد و بازجويى از روحانيون