آيا قتلعام زندانيان سياسی در تابستان شصت و هفت، [و پيش از آن قتلعامهای سالهای آغازين دههی شصت] ، بدون هيچ پيش زمينهای ، همين جور يکباره از دل تاريخ ميهنمان سر بر آوردند؟
البته اين زمان است که حرف آخر را ميزند و زمان احکم الحاکمين است ، اما آنچه اکنون مي توانيم به آن ُگريز بزنيم ، اين واقعيت بديهی ست که دنيا ، دار ُمکافات است . ظلم َبر دشمن ، اگر به «حق ُکشی نسبت به دوست» و بيدادگری نيانجامد ، همه کسانی را که به آن رضا مي دهند به چاه وچاله می اندازد . شکنجه دشمن ، به شکنجه دوست راه می بَرد و تحريم و تکفير آتشی ست که اگر پا گرفت ، خشک و تر نمی شناسد و نهادينه مي شود . اوائل انقلاب ، هنگاميکه خلخالی ها با فتوای خمينی «هويدا ُکشی» مي کردند و از کسانی چون «عاملی تهرانی» نيز نمی گذشتند ، بيشتر ما با وجود اينکه عليه مرتجعين موضع گيری مي کرديم ، دراين نقطه در دستگاه خمينی رفتيم ، با ُمرتجعين ُمماس شديم ! و با سکوت يا همنوائی خويش پامنبری کرديم تا مشروعه خواهان ُدور َبر دارند و به ريش و سبيل علی مسيو و ستارخان و همه قهرمانان مشروطه بخندند ، تا مفاهيم شناخته شده حقوقی لجن مال گردد و تفسيرات من در آوردی امثال لاجوردی و گيلانی و آذری قمی از مفسد فی الارض و طاغی و باغی ــ که حتی با روح و جوهره کتب ارَبعه ، ِصحاح ِسته ، ُلمعتين و منابعی چون «وسائل الشيعه» و... که مرتجعين پشت آن سپر مي گيرند ، نيز بيگانه است ــ جای آنرا بگيرد .
البته و صد البته امثال امیر عباس هويدا ، که بخشی از ِهرم قدرت بوده و سيستم رژيم پيشين را روغن کاری مي کردند، ُمقصر بودند ، تا اينجا را آقای عباس ميلانی ، مولف کتاب «معمای هويدا» نيز اشاره نموده اند و حتی فريدون هويدا ، برادر فرهنگ َورز اميرعباس هويدا که از جمله نويسندگان نشريه معروف سينمايي فرانسه - كايه دو سينما - ست ، و در ُرمان ارزشمندش «قرنطينه» نشان داده که انسانی می انديشد و خود اهل هنر است نيز ، مي داند که سيستمی که هويدا نيز بخشی از آن بود ، تنها رنگ و لعاب ُمدرنيته داشت وهمه را به قرنطينه و َسراب می ُبرد...البته امثال هويدا که چوب زير بغل رژيم وابسته شاه مي گذاشتند ، ُمقصر بودند ، اما و چه امای بزرگی که نظائر هادی غفاری و خزعلی و پورنجاتی و جواد منصوری و عسکراولادی و معادی خواه و ديگر جانيان ، که رژيمی َصد پله بدتر را حلوا حلوا مي کردند ، روی های و هوی و شعارهائی چون «خلخالی خلخالی اعدامش کن» که ما نيز َسر مي داديم ، سوار شدند . فراموش نمی کنم که حول و حوش عاشورای قبل از انقلاب ، در مشهد يک ساواکی را دستگير نموده و پوستش را کنده وبه شکل فجيعی ُکشته بودند . از اين تراژدی که حتی شيخ علی تهرانی به فرياد آمده بود که چرا ؟ چرا ؟ ، بسياری کيف مي کردند ! آيا تخم کينه های کور را که از همان پشت بام مدرسه َعلوی پاشيده مي شد، ما نيز ! بارَور کرديم ؟ آيا شکنجه و اعدام های سال شصت و به ويژه شصت و هفت را ، خود ما نيز که قربانی اش بوديم ، زمينه چينی نموديم ؟ آيا صرفاً خمينی و امثال آخوند يزدی و يا آنها که َسر طناب های دار ، و يا گلنگدن ها را کشيدند ، کارچاق ُکن اعدام های سال شصت و هفت بودند ؟ آیا در درون هرکدام ما شاهی تبه کار و شیخی مکّار لانه ندارد ؟ و ما ، سر تا پا پاک و طاهریم ؟
خوب است با مثنوی مولوی همنشین شویم :
آب گفت آلوده را در من شتاب
گفت آلوده که دارم شرم از آب
آب گفت این شرم بی من کی رود
بی من این آلوده کی زائل شود؟
...
یاد ده ما را سخن های دقیق
که ترا رحم آورد آن ای رفیق
گر خطا گفتیم اصلاحش تو کن
مصلحی تو ای تو سلطان سُخن
کیمیا داری که تبدیلش کنی
گرچه جوی خون بود نیلش کنی
این چنین میناگری ها کار توست
این چنین اکسیرها اسرار توست
یکتا غفوری
دختر جواني بنام دلارا 
دارابی،
19 ساله در شهر رشت به اعدام محكوم شده است. بعد از بروي كار آمدن احمدی نژاد،
ماشين جنايت و سركوب حكومت ملاها، با شتاب بيشتري به قتل و كشتار و شكنجه
جوانان و زنان اين مرز و بوم ميپردازد.
دلاراي جوان که متهم به قتل يكي از اقوامش ميباشد، گفت با پسري نامزد كرده بود و براي تهيه وسايل ازدواجشان به همراه نامزدش، قصد دزدي از خانه زن ثروتمندي از اقوامش را داشته، در جريان درگيري با وي، زن كشته ميشود. در حال حاضر، دادگاه، دلارا را به اعدام و مرد مربوطه را فقط به چندين سال زندان محکوم کرده است!
دلارا در زمان وقوع قتل هفده سال بيش نداشت و نامزدش به وي گفته بود که او بدليل کم سن بودن مشمول مجازات نخواهد شد. به همين دليل از دلارا خواسته بود تا جرم قتل را به گردن بگيرد. او با چهره اي معصوم و با غمي سنگين در چشمانش ، بارها گفته است كه آخر چگونه ممكن است به قتل زني آنهم از اقوام خودمان دست زده باشم، من حتي آزارم به يك پشه هم نرسيده بود. دلارا که از کودکي نقاشي ميکرده و اکنون نقاش و هنرمند است، در زندان رشت بسر ميبرد.
کميته بين المللي عليه اعدام به اين حکم وحشيانه شديدا معترض است و خواهان لغو فوري حکم اعدام دلارا دارابي 19 ساله ميباشد. ما از همه نهادهاي مدافع حقوق بشري و عفو بين الملل خواهان دخالت دراين مورد و اعتراض رسمي به حکومت اسلامي هستيمּ طي سال گذشته 7 جوان زير 18 سال و يا جواناني كه در زمان وقوع جرم به سن قانوني نرسيده بودند اعدام گرديده و تعداد زيادي نيز حكم اعدام دريافت كرده اند.
اعدام نوجوانان و کودکان در ايران يک عمل شنيع و وحشتناک است که بايد با عکس العمل بين المللي مواجه شودּ دلارا در هنگام وقوع اين جرم٬ حتي اگر مجرم بوده باشد 17 سال بيشتر نداشته و با هيچ قانوني بجز قوانين زن ستيزانه آخوندها حق او اعدام نيست! اعدام کودکان و نوجوانان نقض وحشيانه حقوق انساني است و در همه دنيا مترود شده است. ولي همگان ميدانند كه نظام ملاها، با اين اعمال ميخواهد بين زنان و جوانان مقاوم ايراني رعب و وحشت ايجاد کند.
فعالانه به اعتراض عليه اين حكم غير انساني بپردازيم و در همه جا فرياد بر آوريم كه به كدامين گناه دختران نوجوان و زنان محروم اين جامعه به تيرك اعدام بسته ميشوند و با كينه حيواني مشتي دين فروش و رياكار كه شب به نماز نافله و روز به دزدي قافله مشغولند، به زندان و شكنجه محكوم ميشوند.
ما زنان آزاده ومقاوم ايراني در صورتيكه چنين حكمي به مرحله اجرا در آيد عليه اين حكم زن ستيزانه به اعتراض و تظاهرات دست خواهيم زد .
پس كارگزاران حاكم بدانند كه ديگر به چنين اعمال وحشيانه اي نميتوانند ادامه دهند و ما زنان آگاه و جوانان ايراني حاضر به سكون و سكوت نبوده و نخواهيم بود.