بر عليه کودک آزاری عريان در ايران بپا خيزيم

 

کودک آزاری در ايران به امر عادی خانواده ها و جامعه تبديل شده است و رويدادهای سياسی اين توحش در قرن حاضر را به حاشيه رانده است! شايد خبر نداريد که قوانين حکومتی در ايران کاملا بر عليه کودکان است و کودکان از کمترين امنيت ممکن در جامعه برخوردار هستند.برای درهم کوبيدن اين سنت عقب افتاده در جامعه بايد نهايت کوشش خود را انجام داد.

اگر در اين غروبهای سرد يک بار با يک ديد متفاوت به خيابانها برويد و دردل تاريکی شب هم سفره کودکان خيابانی شويد، حتما به شما خواهند گفت که چرا اينجايند! چرا ديگر ترجيح می دهند تا صبح از سرما نخوابند، چرا تن هر تجاوزی را به جان خريده اند، و از خانواده بريده و درخيابانها سرگردانند.

اگر روزانه به بيمارستانها سری بزنيد. اگر به کلينيکها برويد، می بينيد چه فاجعه ای رخ داده است. اگر صدای آژيرها گوشهايتان را آزار می دهد بدانيد که کودکی را کتک زده اند، در زير زمين حبس کرده اند، ويا در اثر جراحات وارده کشته اند. کودکان در ايران را دريابيم. برای متحد شدن ما طبقه مورد ظلم قرار گرفته در جامعه، برای ما ای که دردهايمان را مرهمی نيست، برای ما ای که صدايمان به گوش هيچ کس نمی رسد راهی نيست جز اينکه به وجدان های بيدار در سراسر دنيا رجوع کنيم.

باشد که يک دست و يک صدا برای دفاع از کودکانی که می توانستند کودکان ما باشند به ميدان بياييم.                                         

 سید محسن سمیعی

 مطالب مندرج در این شماره