ارتباط با ما پیوندها

سید ابراهیم نبوی

ملاحسنی

مقالات

بایگانی


 

شماره جدید

حقوق بشر و میثاق های آن

 

 

کند.

(۲) اين‌ ماده‌ و ماده‌ ۲۸ اجازه‌ ندارند چنان‌ تفسير شوند که‌ موجب‌ اخلال‌ يا خدشه‌ در آزادی‌ شخص‌ حقيقی‌ و يا شخص‌ حقوقی‌ ديگری‌ شوند. در تاسيس‌ مدارس‌ آموزشی‌ هم‌ با توجه‌ به‌ رعايت‌ بند ۱ ، بايد حداقل‌ استانداردهای‌ تعيين‌ شده‌ حکومتی‌ موجود باشند.

ماده‌ ۳۰ (حمايت‌ از اقليت‌ها)

کودکان‌ متعلق‌ به‌ اقليت‌های‌ مذهبی‌، قومی‌ و يا زبانی‌ در کشورهايی‌ که‌ اين‌ اقليت‌ها وجود دارند، دارای‌ اين‌ حق‌ هستند که‌ همراه‌ ديگر آشنايان‌ بطور جمعی‌ يا فردی‌ از زبان‌، فرهنگ‌ و مذهب‌ خود برخوردار بوده‌ و از آنها استفاده‌ کنند.

ماده‌ ۳۱ (حق‌ بازی‌ و اوقات‌ فراقت)

(۱) حکومت‌ها حق‌ کودک‌ را برای‌ داشتن‌ بازی‌، سرگرمی‌، وقت‌ آسايش‌ و استراحت‌ به‌ رسميت‌ می‌شناسند. کودک‌ می‌تواند بطور فعال‌ و آزادانه‌ در امور فرهنگی‌ و هنری‌ در خور سنی‌ خودش‌، شرکت‌ جويد.

(۲) حکومت‌ها به‌ حق‌ کودک‌ برای‌ فعاليت‌های‌ هنری‌ و فرهنگی‌ توجه‌ داشته‌ و با اقدام‌های‌ خود، آنرا پشتيبانی‌ می‌کنند و امکانات‌ مناسب‌ را برای‌ انجام‌ فعاليت‌های‌ فرهنگی‌ - هنری‌ و همچنين‌ اوقات‌ فراقت‌ و سرگرمی‌ کودک‌ فراهم‌ می‌نمايند.

ماده‌ ۳۲ (ممنوعيت‌ استثمار )

(۱) حکومت‌ها اين‌ حق‌ را به‌ رسميت‌ می‌شناسند که‌ کودک‌ استثمار اقتصادی‌ نگرديده‌ و به‌ کاری‌ که‌ برای‌ سلامتی‌ جسم‌ يا جان‌ و يا تربيت‌ و تکامل‌ او زيان‌بخش‌ است‌، گمارده‌ نشود.

(۲) حکومت‌ها برای‌ تضمين‌ و اجرای‌ اين‌ حق‌، امکانات‌ مختلف‌ قانونی‌، اجتماعی‌، اداری‌ و آموزشی‌ را بکار می‌برند. حکومت‌ها برای‌ اين‌ منظور و در هماهنگی‌ با پيمان‌ها و توافق‌نامه‌های‌ بين‌المللی‌ ديگر، ضمن‌ تعيين‌ سن‌ آغاز اشتغال‌ و تنظيم‌ مدت‌ و شرايط کار کودک‌، مجازات‌ مختلف‌ همراه‌ محاصره‌ اقتصادی‌ دولت‌ خاطی‌ را بررسی‌ می‌نمايند.

ماده‌ ۳۳ (حمايت‌ در برابر مواد مخدر)

حکومت‌ها تمامی‌ اقدامات‌ مناسب‌ همراه‌ استفاده‌ از امکانات‌ قانونی‌، اداری‌، اجتماعی‌ و آموزشی‌ را بعمل‌ می‌آورند تا کودک‌ را بر عليه‌ موادی‌ که‌ مطابق‌ اسناد بين‌المللی‌ بعنوان‌ مواد اعتيادآور و مخدر شناخته‌ شده‌اند، حمايت‌ نمايند و از بکارگيری‌ غيرمجاز کودکان‌ در توليد و يا توزيع‌ اين‌ مواد جلوگيری‌ می‌کنند.

ماده‌ ۳۴ (حمايت‌ در برابر سو استفاده‌ی‌ جنسی‌)

حکومت‌های‌ عضو پيمان‌، خود را موظف‌ می‌دانند که‌ کودک‌ را در مقابل‌ هرگونه‌ استثمار سکسی‌ و سواستفاده‌ جنسی‌ حمايت‌ کنند. حکومت‌ها برای‌ اين‌ منظور دست‌ به‌ اقداماتی‌ در سطح‌ داخل‌ و خارج‌ از کشور می‌زنند تا،

الف‌) کودکان‌ به‌ روابط جنسی‌ غيرقانونی‌ و يا اجباری‌ کشانده‌ نشوند.

ب‌) کودکان‌ در زمينه‌ فاحشه‌گری‌ مورد استفاده‌ قرار نگيرند.

ج‌) از کودکان‌ در پورنوگرافی‌ و نمايش‌های‌ سکسی‌ استفاده‌ نشود.

ماده‌ ۳۵ (خريد و فروش‌ انسان‌)

حکومت‌های‌ عضو پيمان‌ با بکارگيری‌ تمامی‌ امکانات‌ موجود داخلی‌ و خارجی‌، منطقه‌ای‌ و فرامنطقه‌ای‌ از سرقت‌ و خريد و فروش‌ کودکان‌ به‌ هر منظوری‌ که‌ باشد، جلوگيری‌ می‌کنند.

ماده‌ ۳۶ (حمايت‌ در برابر انواع‌ ديگر استثمار)

حکومت‌های‌ عضو پيمان‌، کودکان‌ را در مقابل‌ انواع‌ استثمار که‌ به‌ شکلی‌ به‌ زيان‌ آنهاست‌، حمايت‌ می‌کنند.

شكنجه هاي وبلاگ نويسان در زندان

علیرضا حسینی

روز شنبه گذشته، بنا به ارجاع رئيس جمهور و دعوت هيات پيگيري و نظارت بر اجراي قانون اساسي که من هنوز عضو آن هستم از وبلاگنويسان غير پيشمان دعوت کرده بود که گزارشي از وضعيت رفتار در زندان و ادعاهايي که مي شود ارائه نمايند. حنيف مزروعي، قريشي، فرشته قاضي، نادر پور و محبوبه ملاقلي آمده بودند. چند نکته مهم و غير قابل توجيهي ارائه کردند که مهمترين آنها عبارتند از:پ

1- ادعاي شکنجه فيزيکي. مشت و لگد زدند، از پشت سرم را به نيمکت کوبيد که بيني تازه جراحي شده خونريزي کرد و بعد معلوم شد شکسته شده، مشت مي زدند، ماهها در سلول انفرادي بوديم و از اين حرفها..

2- سوال سنتي روابط جنسي . اسامي دوستان دختر و يا پسر را بنويس. روابط نا مشروعت را بگو. فلان دختر يا فلان پسر چه رابطه اي با تو داشتند، چند بار مورد تجاوز قرار گرفته اي يا تجاوز کرده اي و از همه وحشتناکتر: اسم 6 نفر از افراد سرشناس سياسي اصلاح طلب را در اختيار يکي از خانمها قرار دادند و اينکه بنويسد با آنها رابطه نا مشروع داشته است. وقتي هم که انکار مي کردند، يکي دو تا از افراد بريده را پيش آنها مي آوردند که ما خودمان با ايشان روابط نامشروع داشتيم!

3- ادعا مي کردند: مديريت بازجويي توسط يکي از وبلاگنويسان ناراضي قبلي بوده است. چند نفري هم که بعداً توبه نامه نوشتند، از فشار کمتري برخوردار بودند و به نوعي به رفع کمبودهاي اطلاعات فني بازجويان اقدام مي کردند. اينها نشانه آنست که آدمهاي ضعيف نبايد در کار سياست مورد اعتماد قرار گيرند. گرچه بازهم وضع آنان را مي توان درک کرد و نمي توان آنان را مورد ملامت قطعي دانست.

4- مخالفت با تعيين وکيل و ناديده گرفتن حقوق قانوني نيز از ادعاهاي ديگر بود.

5- عدم اطلاع کامل فني از مسائل اينترنت يکي ديگر از مشکلاتي بود که آنان ادعا مي کردند.

6- تلاش براي گرفتن توبه نامه و ارائه محورهاي ندامت که همان محورهاي مقاله عنکبوتي بود و اعلام اينکه اينها را در فلان روزنامه چاپ خواهيم کرد و آزاد خواهيد شد يکي ديگر از ادعاهاي آنان بود که بعضي از آنها تسليم اين ماجرا شدند و اينها که آمده بودند تسليم نشده بودند.

7- تک نويسي در مورد افراد سياسي آنهم با گرايش جنسي و بعضاً سياسي يکي ديگر از مواردي بود که مي گفتند. در همه اين موارد پاي ثابت کساني که از همه خواسته اند عليه شان مطلب بنويسند، در حوزه سياست و اخلاق و فني، من و مصطفي تاج زاده بوديم.
و حرفهاي ديگري که بعضاً قابل نقل نيستند.

پس از شنيدن نزديک به سه ساعت حرفهاي آنان، اعضاي کميته افسرده، نگران و بعضاً گريان و نا اميد از اينکه بتوانند کاري کنند تصميماتي گرفتند که حتماً اعلام خواهند کرد. اينها يک مجموعه ادعاست که در آن جلسه مطرح شد.

از رئيس جلسه پرسيدم که اينها را که تصويب نکرديد نقل نشود؟

گفت نه، ولي خدا کند دروغ باشد. اگر راست باشد جواب خدا، مردم و تاريخ چه خواهد بود؟

 

قبلی

برگشت

بعدی