و رسيدگی منظم تمام امور به نفع خودش برخوردار است و اين حق از طرف حکومتهای عضو پيمان به رسميت شناخته میشود.
ماده ۲۶ (بيمه و خدمات اجتماعی)
(۱) حکومتها حق کودک مبنی بر استفاده از خدمات و بيمه امور اجتماعی را به رسميت میشناسند و اقدامهای ضروری برای نيل به اين مقصود را در هماهنگی با حقوق جاری و قوانين داخلی انجام میدهند.
(۲) در اراﺋه اين خدمات و برای کمک به کودک، بايد شرايط عمومی و اقتصادی کودک و والدين يا سرپرست قانونی در نظر گرفته شود.
ماده ۲۷ (استاندارد و سطح زندگی)
(۱) حکومتها حق کودک را برای داشتن سطحی از زندگی که متناسب با موقعيت و رشد روحی، جسمی، قومی و اجتماعی اوست، به رسميت میشناسند.
(۲) تامين شرايط مطلوب برای کودک، در مرتبه نخست، وظيفه والدين و يا سرپرست اوست.
(۳) حکومتها بر پايه امکانات و قوانين داخلی خود، تلاش میکنند تا به والدين و يا سرپرست قانونی کودک کمکهای لازم را نموده و در صورت نيازمندی، برای آنها خوراک، مسکن و تنپوش فراهم کنند.
(۴) حکومتها برای تامين خواستهای مالی کودک در برابر والدين و يا سرپرست، چه در داخل و يا خارج از کشور، اقدامات مقتضی را انجام میدهند.
ماده ۲۸ (حق آموزش و پرورش)
(۱) حکومتها حق آموزش و پرورش را برای کودک به رسميت میشناسند و بويژه برای تحقق آن:
الف) تحصيل دوره ابتدايی را برای همه اجباری و رايگان میکنند.
ب) مدارس گوناگون آموزشی و حرفهای را بوجود میآورند و آنها را بطور ارزان يا رايگان در اختيار افراد کمدرآمد قرار میدهند.
ج) امکان ورود به مدارس عالی را در دسترس همه گذاشته و از آن حمايت میکنند.
د) مشاوره شغلی و حرفهای را برای همه کودکان ممکن و قابل دسترسی مینمايند.
ه) برای کاهش تعداد کودکانی که مدرسه را رها میکنند، تلاش نموده و اقدامات مناسب را برای حضور منظم کودکان در مدرسه انجام میدهند.
(۲) حکومتهای عضو پيمان کوشش خود را میکنند تا روند آموزش و پرورش در مدارس در خور منزلت انسانی بوده و با محتوای اين عهدنامه همخوان باشد.
(۳) حکومتها از همکاریهای بينالمللی در امور آموزشی و پرورشی استقبال کرده و بخصوص هدف ريشهکنی بيسوادی و گسترش فن و دانش را دنبال میکنند و در اين مورد هم به نيازهای کشورهای در حال رشد بيشتر توجه میشود.
ماده ۲۹ (اهداف تربيتی)
(۱) حکومتهای عضو پيمان تاﺋيد میکنند که تربيت بايد:
الف) شخصيت، استعداد و توانايیهای روانی و جسمی کودک را تقويت و شکوفا نمايد.
ب) احساس احترام و توجه به حقوق بشر و آزادیهای پايهای مصوب سازمان ملل متحد را، در کودک پرورش دهد.
ج) نسبت به والدين، هويت فرهنگی و زبان و ارزشهای ملی سرزمين پدری ايجاد علاقه و توجه نموده و احترام به فرهنگ ديگر سرزمينها را تقويت کند.
د) کودک را برای زندگی در يک جامعه آزاد بر پايه تفاهم، صلح ، تحمل دگرانديشان و ديگرباشان، تساوی حقوق زن و مرد و دوستی خلقها و گروههای قومی يا ملی - مذهبی، آماده کند.
ه) علاقه و توجه کودک را نسبت به محيط زيست و طبيعت بيشتر