میزان یاری خود را به 80 میلیون دلار افزایش داده است . بگذریم که تا این لحظه حتی ده درصد این کمکهای وعده داده شده نیز بدست انبوه میلیونی مردم آواره ، گرسنه ، تشنه و بیمار منطقه نرسیده است ، بطوریکه مردم برخی از جزایر و روستاها ، هیچگونه امدادی دریافت ننموده اند .
بعلاوه جدا از نیاز مبرم مردم به آب ، غذا ، پوشاک ، چادر ، دارو و ... ، زیر ساختهای اقتصادی و اجتماعی ساحل نشینان بکلی نابود شده و میلیارها دلار بودجه و سالها طول میکشد که وضعیت این مناطق به حالت اول باز گردد و برخی هیچگاه باز نخواهد گشت .
اکنون سرنوشت مردم منطقه ، نه تنها به ارسال فوری ، وسیع و همه جانبه کمکهای غذایی و دارویی گره خورده ، بلکه ادامه حیات آنها و " بازگشت شان " به پروسه کار و زندگی ، به دریافت میلیاردها دلار کمک نقدی ، مصالح ساختمانی ، وسایل حمل و نقل ، قایق های ماهیگیری برای ساحل نشینان ، احداث مدرسه و نیز مهد کودک برای انبوه دهها هزار نفری کودکان یتیم شده و .... مشروط شده است و این امکان پذیر نیست مگر از طریق راه اندازی یک جنبش جهانی همبستگی مردمی برای تحت فشار قراردادن کشورهای پیشرفته سرمایه داری و نهادهای غول پیکر مالی نظیر : صندوق بین المللی پول و بانک جهانی ، جهت اعطای کمکهای بلاعوض و نیز بخشودن کامل قروض هنگفت کشورهای آسیب دیده . بدون چنین جنبش و همبستگی بین المللی ، محال است وضعیت منطقه ، سامان گیرد .
پيماننامه سازمان ملل متحد در باره کودکان
بخش دوم برگردان: دکتر ا. آبشار
ماده ۲۲ (حقوق پناهنده)
(۱) حکومتهای امضاکننده اين پيماننامه، با انجام اقدامهای مناسب، حقوق کودکی را که از نظر قوانين داخلی و يا بينالمللی پناهنده شناخته شده است، تضمين میکنند. اين حقوق شامل کمکهای انسانی و در جهت احقاق همه حقوق مندرج در اين پيماننامه و همين طور ديگر پيمانهای منطقهای و بينالمللی است که بر پايه تامين حقوق بشر و حقوق کودک استوار هستند، صرف نظر از اينکه کودک تنها يا با والدين و يا با همراه ديگری باشد.
(۲) برای اين منظور، حکومتهای امضاکننده اين پيماننامه، نهايت تلاش خود را میکنند تا از طريق همکاری با سازمان ملل متحد و يا تشکيلات وابسته به آن و همچنين با کمک ديگر سازمانهای مسﺋول منطقهای و يا فرامنطقهای که در زمينه حمايت کودک در ارتباط با سازمان ملل هستند، با تمام نيرو کودک پناهنده را نگهداری کرده و ياری رسانند تا والدين يا افراد فاميل خود را پيدا نموده و به آنها ملحق شود. در صورتيکه افراد مزبور پيدا نشوند، آن کودک مانند بقيه کودکان شامل قانون مربوط به محروميت موقت يا دايم از آغوش خانواده میشود ) ماده ۲۰ بند 1
ماده ۲۳ (حقوق کودکان معلول)
(۱) حکومتها اعلام میدارند که اگر يککودک دارای نقص بدنی يا عقلی است، بايد در عين معلوليت خودش، يک زندگی شايسته انسانی را داشته باشد. زندگی که در آن، حيثيت او محفوظ باشد و شرکت فعال و مستقل او در زندگی جمعی تسهيل گردد.
(۲) حکومتها اعلام میکنند که کودک معلول، دارای حق حمايت ويژه حکومتی است و بايد تا حد ممکن، برای آن کودک و والدين و يا سرپرست او امکانات مناسب را فراهم نمود.
(۳) با توجه به نيازهای اختصاصی کودک معلول، بايد حمايتهای مندرج در بند ۲ اين ماده را در صورت امکان چنان سازمان داد که وضعيت مالی والدين و يا سرپرست در نظر گرفته شود و خدمات اراﺋه شده در جهت آموزش و پرورش و شکوفايی هر چه بيشتر کودک باشند.
( ۴) حکومتها، با تکيه بر همکاری بينالمللی، خواهان تبادل نظرها و تجربههای مختلف اداری، فنی، پزشکی و تربيتی در زمينه کودکان معلول هستند تا به ويژه کشورهای در حال رشد با آشنايی با امکانات و پيشرفتهای لازم بتوانند به آن دسته از کودکان کمکها و خدمات مفيدتری را اراﺋه دهند.
ماده ۲۴ (مراقبت های بهداشتی)
(۱) حکومتها، حق کودک برای داشتن سلامتی و استفاده از همهی امکانات برای سلامت ماندن ، بهبودی و درمان بيماری را به رسميت میشناسند و تضمين میکنند که هيچ کودکی از اين حق محروم نخواهد شد.
(۲) حکومتها برای تامين اين حق کودک، اقدامهای مناسب را انجام میدهند:
الف) تعداد مرگ و مير نوزادان و کودکان را کاهش میدهند.
ب) خدمات درمانی سراسری برای کودکان را سازمان میدهند و از تامين نيازهای اوليه بهداشتی، اطمينان حاصل میکنند. حکومتها به سلامتی مادر قبل و بعد از زايمان توجه کرده و با بيماریها و کمبود يا بدی تغذيه مبارزه میکنند و در اين رابطه امکان تهيه مواد غذايی و آب آشاميدنی سالم را با رعايت حفظ محيط زيست، فراهم مینمايند.
ج) به امر آموزش همه مردم و به ويژه کودکان و والدين توجه نموده و تلاش میکنند تا اهالی اصول اوليه بهداشتی و بهزيستی را فراگيرند. آنها مثلن با فوايد از سينه شيردادن، بهداشت شخصی و تميز نگهداشتن محيط زيست و چگونگی پيشگيری از سوانح آشنا میشوند و در عمل هم از پشتيبانی حکومتها برخوردارند. د ( مراکز مشاوره برای والدين و روشنگری در زمينه تنظيم خانواده را سازماندهی میکنند.
(۳) حکومتها جهت مبارزه با خرافات و عادتهايی که برای سلامتی کودک زيانبخش هستند، اقدامات لازم و مناسب را انجام میدهند.
(۴) حکومتها خود را موظف میدانند که از همکاریهای بينالمللی پشتيبانی نموده و آن را تقويت نمايند تا مفاد اين ماده بدون کم و کاست جامه عمل بخود بپوشاند و در اين باره بايد به نيازهای کشورهای در حال رشد توجه ويژه نمود.
ماده ۲۵ (کنترل و رسيدگی منظم به مکان نگهداری)
کودکی که از طرف مسﺋولين امر جهت نگهداری و پرستاری و يا درمان ناراحتی جسمی يا روانی بستری میشود، از حق کنترل